| Familia | Cactaceae |
| Género | Gymnocalycium |
| Especie | schickendantzii |
| Sigla sp. | (F.A.C. Weber) Britton & Rose |
| Subespecie | |
| Sigla ssp. | - |
| Variedad | schickendantzii |
| Sigla var. | - |
| Forma | |
| Sigla f. | - |
| Publicado en | Cact. |
| Volumen | 3 |
| Páginas | 164–165 |
| Año | 1922 |
| Hábito | Hierba suculenta Perenne |
| Status | Endémica |
| Elevación (m s.m.) | Altura Min. 0 - Altura Máx. 1000 |
| Distribución Argentina | Catamarca, Córdoba, La Rioja, Mendoza, Salta, Sgo. del Estero, Santa Fe, San Juan, San Luis, Tucumán |
| Paises limítrofes | |
| Notas | Méndez, E., Kiesling, R. & Ortega-Baes, P. 2017. Gymnocalycium spegazzinii (amended version of 2013 assessment). The IUCN Red List of Threatened Species 2017: e.T152523A121538187. https://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2017-3.RLTS.T152523A121538187.en. |
|
| Sinónimos: Echinocactus schickendantzii F.A.C. Weber, Gymnocalycium antherostele F. Ritter, Gymnocalycium pungens Fleischer, Gymnocalycium michoga Fric ex Y. Ito, |
|
| Referencias Bibliográficas Argentina: Meregalli, M. 1985 |
|
| Ejemplares examinados Argentina: Ejemplar1, Ejemplar2 |